Welkom op Inge's weblog

test
Hoi, leuk dat je even langs komt. Ik doe mijn best om deze log zo vaak mogelijk te up-to-daten. Maar.... ik beloof niets, want met met een gezin bestaande uit man, die geen 9-5 baan heeft maar wel heel lief is, 3 schatten van kinderen en een lieve, en soms ook eigenwijze, Schotse terrier is het leven al aardig gevuld. Daarnaast help ik mijn ouders ook een handje (en zij mij op hun beurt ook) en werk ik zo'n 15 uur per week bij een Nederlandse vliegtuigbouwer. Verder sport (tennis en golf) ik graag en help ik regelmatig op school. En na schooltijd is het vaak een zoete inval van kids bij ons thuis. Maar dat is gezellig. Daar hou ik van. Het is alleen wel jammer dat er niet meer uren in een dag zitten dus je snapt dat er wel dagen zullen zijn dat ik niet toekom aan het bijhouden van mijn weblog.
Ik hoop dat je het leuk vind, en nog eens terug zult komen :-)

liefs Inge

t zand zit overal.....

gezandstraald....

Het was een echte najaarsstorm. De wind gierde rond het huis en hoe dichter je bij het strand kwam des te meer last je kreeg van het rondstuivende zand. Vooral in je ogen is dat pijnlijk.

Maar het was ff lekker, gewoon tegen de wind in proberen te blijven lopen tot je omver geblazen werd......

Het was niet zo druk zoals je kunt zien, geen idee waar dat aan ligt ;-) Het strand en de zee zijn toch alle seizoenen mooi?

een pingelfilmpje

niet van mij maar van Rogier......

Het is namelijk net tennis, Rogier is nu al beter ;-) Ook al ben ik trots op mezelf dat ik na 1 pianoles al Old Mc Donald kan spelen hoor.....

Vroeger riep ik altijd dat Rogier vele talenten had (goed kunnen leren, tekenen, tennissen enz) maar dat hij totaal niet muzikaal was. Hij zong  uhh bromde altijd net uit de maat zal ik maar zeggen :-) Maar ik neem het terug!

Want: hij heeft zichzelf gitaar leren spelen (en ook dat klinkt leuk) en nu speelt hij dit al na 3 dagen. Zonder pianoles, gewoon luisteren naar een liedje en het proberen na te spelen. En ik zeg: dat lukt aardig, luister maar........

off topic: zelf is onze *Wibi* niet echt tevreden over dit filmpje want er zitten een paar foutjes in.... Ja dat zou ik ook zeggen, dhusssss....  ;-)

Piano

Een nieuwe uitdaging....

Vroeger als mijn vriendinnetje Sas pianoles had, zat ik op de bank te luisteren. Ik vond dat leuk en wilde zelf ook wel op pianoles. Maar ja, ik zat op blokfluitles, later panfluitles, en aangezien we geen piano hadden thuis zat dat er dus niet in..... Oom Stef, Sas d'r vader, leerde me weleens wat op de piano en dat vond ik echt superleuk en ik nam me dan ook voor om later een piano te kopen en op les te gaan.....

Toen ik laatst met Sas herinneringen ophaalde en dit ter sprake kwam zei zij dat ze altijd zo baalde van die pianoles, ze herinnerde zich vooral het geoefen iedere dag.

Maar goed, ik woon ondertussen al 20 jaar niet meer bij mijn ouders, een piano stond nog steeds niet in ons huis. Ik snuffelde weleens rond op marktplaats maar verder dan dat kwam het niet. Doordat ik na het ongeluk niet meer zoveel kan sporten als anders (en ik mijn energie wel kwijt wil) begon het pianospelen weer te kriebelen en gingen we er serieus werk van maken: we kochten een mooie piano bij de de muziekzaak maar spraken af dat we hem over een paar weken pas zouden laten bezorgen want er moest nog een grote kast verdwijnen uit de woonkamer en al die spullen moesten een nieuw plekje.

Ik bedacht diezelfde avond dat het misschien wel handig zijn als ik die kast alvast op marktplaats zou zetten maar wat ik nooit had verwacht gebeurde: de kast was binnen een uur verkocht! Oepsie......

Het werden drukke dagen waarin veel is opgeruimd en naar andere plekjes is verhuisd maar aan het einde van de week was de kast opgehaald en een dag later stond de piano te pronken in de kamer.

 

En de eerste pianoles heb ik al gehad :-) Maar ook de rest van 'the family' zit er regelmatig achter te pingelen... Helemaal leuk!!!!

Tulsa, the cd release

Out of the rain....

Zo heet de 2e cd van de Tulsa boys (mannen). En afgelopen zondag was de cd presentatie in een lokale kroeg in Noord Holland. Tulsa is een project van Herman en zijn muzikale vrienden Frits, Reinout en Ben. 3 gitaristen en een drummer. Ze schrijven en zingen hun eigen liedjes en hebben zo hun eigen stijl, geinspireerd door JJ Cale.

Er was aardig wat publiek op afgekomen. Ze speelden in 2 sessies en de tent liep lekker vol. Het optreden was gewoon goed! Lekkere muziek en goeie gitaarsolo's. Luister maar!

Nic was 'hoofd sales' :-) en heeft aardig wat CD's verkocht. Er zijn er nog maar een paar dus als je na het horen van de titelsong denkt: 'hee die wil ik ook wel hebben' moet je hier even klikken. Voor 10 euro (+ verzendkosten) komt hij dan naar je toe!

   

Halloween

The Adams family, maar dan net ff anders......

Halloween, persoonlijk zegt het me niets maar hier in de buurt 'leeft'  het sinds een paar jaar enorm. De kinderen gaan dan verkleed langs de deur om snoepjes te scoren (soort sint Maarten maar dat kennen we hier dan weer niet.)

De initiatiefnemers van dit hele gebeuren maken er altijd een heel werk van en ook dit jaar was het weer ongeëvenaard.
Dr. Frankensteins horror mansion hadden ze boven hun poort gehangen en daar was ook geen woord aan gelogen. Wat een werk habben zij er weer aan besteed.

Ons buurtje had bedacht dat het dit jaar leuk zou zijn om een soort doofhof te maken. De kids moesten van achtertuin naar achtertuin. Ze begonnen dan bij ons waar Nico en ik ze bij de tuinhaard stonden op te wachten met vleermuizenbotjes (stukjes soepstengel) en vleermuizensoep (tomatensoep.) Nadat de kids dat geproefd hadden mochten ze door naar de waarzegster (buren) en zo weer verder het doolhof door. 'Spooky' muziek klonk door de boxen in de tuin. Het was een groot succes er stond gewoon een rij bij de ingang!

Iedereen had het enorm leuk gehad en de kids hedden een zak snoep opgehaald waar ze volgens mij makkelijk tot volgend jaar mee kunnen doen!           

Kleren maken de man

De gestreepte trui.....

Vorige week was ik met Rogier gaan winkelen om zijn garderobe een beetje aan te vullen. 't kind groeit snel dus veel was te klein en te kort. We kochten wat leuke shirts/sweaters en (jawel) een stoere blouse en op een gegeven moment zag Rogier nog een gestreepte trui. Op de hanger was het echt een leuke trui om te zien maar wat kwam Rogier als brave Hendrik het pashokje uitstappen zeg; we moesten er samen hard om lachen..... De verkoopster deed ook nog een duit in het zakje door te zeggen dat die trui hem te ouwelijk maakte en dat hij zoiets ook nog wel aankon als hij 28 was.

Dit weekend zijn manlief en ik samen gaan winkelen. Nic kwam thuis met een overhemd en een leuke gestreepte trui. Je had het gezicht van Rogier moeten zien.......

Aan tafel kon hij zijn commentaar niet meer voor zich houden: "Mam, de verkoopster zei dat ik zo'n soort trui nog wel aankon als ik 28 was. Maar papa is dus al veel ouder hè".....

Tja, dan kun toch niets anders dan heel hard in de lach schieten......